X
تبلیغات
پیکوفایل
رایتل
سه‌شنبه 10 بهمن 1385 ساعت 14:59

  

 مارپیچ و راز زندگی 

 

 

واتسون و کریکدر تمامی دورانها یعنی از همان زمان که انسانهای کروماگنون (Cro-Magnon) نسبت به این مسئله که چرا فرزندانشان به خودشان شباهت دارند، شگفت زده شده بودند!! ولی تا زمانی که یک کشیش اتریشی به نام گرگور مندل نسبت به کشف نخودفرنگی اقدام نمود، قوانین جهانی وراثت روشن نگردیده بود. وی با تطبیق اختلافات ظاهری بین نخودفرنگی های بوجود آمده در نسل های اول،دوم و سوم اثبات کرد که ویژگی ها و خصوصیات بر اساس قانون احتمالات و در درون پاکتهای کوچکی از نسلی به نسل دیگر منتقل می شود. بعدها این پاکتها را «ژن» نامیدند که برگرفته از یک واژه ی یونانی به نام نژاد می باشد. البته فهم این عقاید به قدری براب مردم دشوار بود که 35 سال به فراموشی سپرده شد و دانشمندان بسیاری بر روی آنها کارکردند. اکنون نیز بسیاری از اسرار  DNA برای انسان ناشناخته است. جیمز دی واتسون و فرانسیس کریک که دو پدر زنجیره ها ی DNA هستند بدین گونه راز زندگی را کشف نمودند: واتسون که بعدها در رشته جانور شناسی موفق به دریافت درجه دکترا از دانشگاه ایندیانا گردید، تصمیم گرفت تا به تنهایی شکافی در ساختار پیچیده DNA به وجود آورد. هیمن تفکر در ذهن کریک، فیزیکدانی که به زیست شناسی گرایش یافته بود و خود را برای دکترای کمبریج آماده می شاخت نیز به وجود آمده بود. هیچ یک از این دو مرد برای تقبل این کار مجهز نشده بودند، زیرا این کار به قدری دشوار بود که برجسته ترین شیمیدان جهان یعنی استادشان، لینوس پالینگ را متوقف کرده بود. کریک هیچ اطلاعاتی در زمینه ژنتیک نداشت. اما همکاری آن دو با همدیگر توانست در کمتر از دو سال این مشکل را حل نماید. واتسون و کریک از کارهای پالینگ این عقیده را کسب کرده بودند که ساختار بلند و پیچیده DNA باید به شکل مارپیچ یا فنر باشد. مسئله خارق العاده، مدل DNA نتها با شواهد بلور شناسی تطابق نداشت بلکه بواسطه قوانین شیمیایی مخصوصی منطبق نمودن اتمهای بسیاری از آنها به یکدیگر نیز تأیید می شد. پس از چند هفته یافته های خود را در یک گزارش نهصد کلمه ای به نام «طبیعت» به چاپ رسانیدند. واتسون 24 ساله اهل شیکاگو و کریک 36ساله اهل نورتامپتون انگلستان با خوشحالی مفرد از در آزمایشگاه کاوندیش دانشگاه کمبریج خارج شد و با هیجان شدید به گفتگو پرداختند. وقتی دیگر دانشجویان از آنها پرسیدند که مسئله چیست، کریک با استفاده از چند کلمه گفت: «ما راز زندگی را کشف کردیم». در پایان آن روز سال 1953 دو دانشمند ناشناخته، شکل دو رشته ای دواوکسی ریبونوکلوئیک یا همان DNA خودمان را کشف کرده بودند که در داخل آن مارپیچ ها بسیاری از رموز همچون: وراثت،بیماری،کهنسالی و در انسانها هوش و ذکاوت و حافظه نیز نهفته است. البته کسی از آن دانشجویان فکر نمی کرد که آن دو بتوانند به صورت مشترک با موریس ویکینز جایزه نوبل سال 1962 را کسب نمایند. واتسون و کریک تا بدان حد زندگی کردند که توانستند نحوه ی تغییر زیست شناسی،داروسازی و تأثیر آن بر تجارت و صنعت و کشاورزی و همچنین هضم غذا را بواسطه ی کشف تاریخی خود مشاهده نمایند. 

   

del.icio.us  digg  newsvine  furl  Y!  smarking  segnalo