X
تبلیغات
نماشا
رایتل
جمعه 25 مرداد 1387 ساعت 15:12

پروین،شاعری درد آشنا

پروین اعتصامی در روز 25 اسفندماه سال 1285 در تبریز به دنیا آمد. پدرش مرحوم یوسف اعتصام الملک بود، که خود از ادیبان و نویسندگان معروف زمان خود بود. پروین در کودکی با خانواده خود به تهران آمد و در این شهر زیر نظر پدرش مقدمات علوم، زبان عربی،فارسی و ادبیات این دو را نیز یاد گرفت. پروین اعتصامی پدرش با مشاهده علاقه مندی و استعداد او در یادگیری مطالب جدید، او را تحت نظارت ویژه خود قرار داد. به طوری که او را از ابتدای نوجوانی با خود به جلسات بحث و مذاکره ادبی و علمی می برد و آشنا می ساخت. پروین دوره مدرسه آمریکایی را در خردادماه سال 1303 تمام کرد و در همان مدرسه به تدریس و تعلیم پرداخت.او در 19 تیر سال 1313 شمسی با پسر عموی پدرش ازدواج کرد و به کرمانشاه رفت. اما بیش از دو ماه و نیم نتوانست،این زندگی را تحمل کند و ناچار به تهران بازگشت. مدتی بعد رسمأ از وی جدا شد. وی با صبر و بردباری این پیشامد ناگوار را تحمل کرد. تأثیر این پیشامد در بعضی از اشعارش دیده می شود.پروین شاعری است که اوج هنر خود را با سرودن اشعارش نشان می دهد، اشعاری که در آن دقت نظر و تیز بینی خود را نسبت به همنوعانش بیان می کند. اشعار پروین که با سبک شاعران معروف ایران از لحاظ محتوا و مفهوم و همچنین رعایت وزن و قافیه سروده شده اند،خواننده را به یاد شاعران بزرگی چون سعدی،فردوسی،مولوی، نظامی و ... می اندازد. پروین در اشعار خود از حیث الفاظ پیرو شاعران قرن 5 و 6 ، بخصوص ناصرخسرو قبادیانی می باشد. او در حقیقت از شاعران اواخر دوره میانی قدیم و جدید ایران است که انسان را هم به یاد شاعران بزرگ ایران زمین می اندازد و هم از طرفی با خواندن اشعار به یاد دوران نوپردازی معاصر  می افتیم. پروین به پدرش عشق و علاقه شدیدی داشت و هنگامی که در سال 1316 پدرش را از دست داد، مرگ او در جسم و روح او تأثیر فراوانی گذاشت.او در رثا پدرش قطعه ای را سرود،که نشان دهنده علاقه او به پدرش است.

پدر،آن تیشه که بر خاک تو زد دست اجل

تیشه ای بود که شد باعث ویرانی من

یوسفت نام نهادند و به گرگت دادند

مرگ،گرگ تو شد ای یوسف کنعانی من

پروین اعتصامی در روز 3 فروردین سال 1320 در بستر بیماری قرار گرفت و در 16 همان ماه دار فانی را وداع گفت و در کنار پدرش در قم و در مقبره خانوادگی دفن گردید. در شعر پروین با مناظره بیشتر آشنا می شویم، مانند مناظره: الماس و زرگر،دزد و قاضی، مست و هشیار و ... . از پروین اعتصامی دیوانی به یادگار مانده است که از دو سبک و شیوه لفظی و معنوی که یکی شیوه شعر خراسانی است که ناصرخسرو از شاعران مشهور این شیوه است و دیگر شیوه شعرای عراق و فارس است که سعدی از شعرای مشهور این شیوه می باشد.

del.icio.us  digg  newsvine  furl  Y!  smarking  segnalo