X
تبلیغات
پیکوفایل
رایتل
پنج‌شنبه 31 مرداد 1387 ساعت 14:59

دنیای بزرگ هابلEdvin Hubble  

علوم نجوم از جالبترین علوم محسوب می شود. از نظر زیست شناسی هیچ جانور مرده، از نظر شیمی هیچ بوی متعفن،از نظر روانشناسی هیچ نوجوان بد و از نظر علم تغذیه هیچ غذای نا مطلوبی بر روی زمین وجود ندارد، ولی با تمام این تفاسیر علم نجوم جالبترین آنهاست زیرا منجمان بر روی قله های کوهستانی با هوای صاف و با استفاده از ابزاری زیبا  تحقیقات خود را انجام می دهند. شاید همین زیبایی علم نجوم هابل را به ُسوی این علم کشاند. او درس حقوق را کسل کننده و عاری از هیجان می دانست و پس از انجام مسابقات سنگین وزن مشت زنی به سمت این علم گرایش یافت. از نظر او نجوم شبیه وزارت است و هیچکس نباید بدون دعوت در آن وارد شود و تنها راه آزمایش چنین احضاری این است که به سمت رشته های دیگری غیر از رشته مورد علاقه قبلی خود، گرایش یابید. ادوین هابل به احضار خود پاسخ مثبت داد. در سال 1889 در مارشفیلد میسوری به دنیا آمد. در سال 1910 موفق به کسب درجه لیسانس از دانشگاه شیکاگو گردید.او می دانست روزی منجم می شود،اما دو سال وقت خود را در رشته حقوق هدر داد و بعد از یکسال کارآموزی در این رشته، به رشته نجوم گرایش پیدا کرد. وی به سمت رصدخانه یرکس واقع در ویسکانسین فرانسه رفت. اما در طول جنگ جهانی اول به آمریکا بازگشت و در رصدخانه مانت ویلسون واقع در کالیفرنیا پرداخت. داستانی که او با مشاهده نور ضعیفی بر روی صفحات عکاسی بدان دست یافت، دگرگونی عظیمی از ادراک ما از جهان به وجود آورد. روز به روز بر اطلاعات او افزوده می شد و به همین ترتیب درکش از جهان افزون تر. حتی در زمان کارآموز علم نجوم بر روی نبولاها یا نورهای ضعیف فواصل ستارگان راه شیری متمرکز گردید.بعدها اثبات شد که بعضی از آنها ابرهای غباری نامنظمی هستند که نور ستاره ها را منعکس می کنند و می درخشند.موارد دیگری که بر روی آنها کار کرد، اجسام کروی،بیضی و مارپیچی باز بود. وقتی با استفاده از تلسکوپهای قوی تر از درخشنده ترین آنها عکس گرفته شد، البته در داخل گروههایی از ستارگان که کم نور بودند(به دلیل فاصله زیاد آنها) معما حل شد. اما گروهی معتقد بودند که این مسأله درست نیست، چون ابزار کافی را در دست نداشتند. او در سال 1930 تئوری گسترش کیهان را ارائه داد. او با مشاهده ی ستارگان متغیری که کافئیدها نامیده می شدند، متوجه شد که نبولای روشن معروف به مسیئر 31،680000 سال نوری با زمین فاصله دارد. هابل در نهایت به نتیجه ی با اهمیت«نسبت سرعت بازگشت نبولا به مسافت آن» دست یافت. این بدان معناست که اجسام بزرگ کیهانی (نبولا) در حال دور شدن از جسم کیهانی دیگر هستند. مانند یک بالن لاستیکی که با دمیدن در آن نقطه هایی در درون آن (مانند نبولا) فاصله شان زیادتر می شود. هر چند در ابتدا دانشمندان حاضر به پذیرفتن آن نبودند،اما در نهایت به نام «قانون هابل» معروف شد. این دانشمند بزرگ در سال 1953 در سان ماریو واقع در کالیفرنیا از دنیا رفت.

del.icio.us  digg  newsvine  furl  Y!  smarking  segnalo